Prasą w języku polskim posługiwali się socjaldemokraci litewscy. Specyficzną cechą polskiej prasy socjalistycznej    (a także rosyjskiej) było lokowanie jej wydawnictw            w zachodnioeuropejskich centrach emigracyjnych. Było to charakterystyczne zwłaszcza w początkach ruchu, kiedy to ośrodki emigracyjne usiłowały oddziaływać na wszystkie trzy zabory; ich zasadniczym celem wszakże była działalność usługowa na rzecz ruchu w Królestwie Polskim, a częściowo także informowanie polskich skupisk w zachodniej Europie      o postępach ruchu w kraju. Specyficznym rodzajem była polska prasa socjalistyczna w Stanach Zjednoczonych AP, która podlegała zarówno wpływom krajowym, jak i ogólno amerykańskim oraz lokalnym. Prasa ta, przeznaczona była wyłącznie dla czytelnika polskiego w USA. Wreszcie powiedzieć trzeba także  o polskiej prasie socjalistycznej ukazującej się w centrum Rosji po rewolucji lutowej i październikowej 1917 r. Ten okres w dziejach polskiej prasy socjalistycznej ma już swoją literaturę, która objaśniła funkcje tej prasy, przeznaczonej dla skupisk polskich, które znalazły się na terytorium Rosji  w wyniku ewakuacji z Królestwa Polskiego. Prasa ta pod wpływem wydarzeń rosyjskich ulegała daleko idącemu procesowi radykalizacji w porównaniu z krajową, od której była izolowana (choć  niezupełnie)  linią  frontu.
Działalność wydawnicza polskich nurtów socjalistycznych nie ograniczała się oczywiście wyłącznie do wydawnictw periodycznych. Od samego początku posługiwano się drukami ulotnymi, broszurami, książkami. Ze względu jednak na uniwersalność treści i systematyczność oddziaływania oraz ukazywanie stosunkowo wszechstronnego obrazu ruchu, któremu służyła, prasa jest ciekawym obiektem badawczym.